<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d12720662\x26blogName\x3d%CE%A4%CE%A5%CE%A0%CE%9F%CE%A3+%CE%9D%CE%A5%CE%A7%CE%A4%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%9F%CE%A3\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://typosnyxterinos.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://typosnyxterinos.blogspot.com/\x26vt\x3d7449070411351450586', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Η καριέρα που (δεν) διάλεξα.

Σάββατο πρωί, ηλιόλουστη η μέρα, κι η διάθεσή μου αρκετά καλή.

Λυπάμαι λοιπόν που σε μια τόσο όμορφη μέρα, θ' αναγκαστώ να πικράνω κάποιους απ' όσους μου έγραψαν προσωπικά στο email του μπλογκ μου.

Λοιπόν δυστυχώς καριέρες ο άνθρωπος διαλέγει στα νιάτα του... Σαφώς και στην πορεία της ζωής του μπορεί ν' αλλάξει γραμμή πλεύσης και κατεύθυνση, να βρεθεί από εκτιμητής τέχνης ας πούμε πωλητής ακινήτων, από ηλεκτρολόγος εστιάτορας, από λογιστής τηλεπαρουσιαστής, και δε συμμαζεύεται.
Η ζωή έχει τα δικά της γυρίσματα κι εγώ επίσης βρέθηκα μες τα χρόνια να κάνω ένα σωρό διαφορετικές κι ετερόκλητες δουλειές κι αυτό είναι καλό...
Αλλά πως να το κάνουμε, όντως κάποιες καριέρες, καλό είναι να τις ξεκινά κανείς νωρίς, για να προλαβαίνει αν μη τι άλλο να αποκτήσει εξειδίκευση.

Έτσι, λυπάμαι βρε καρντάσια, αλλά ισχύουν τα κάτωθι:

-Δεν έχω εξειδίκευση σε "σπέσιαλ υπηρεσίες" που αμείβονται με την ώρα.
-Δεν έχω εξειδίκευση σε "τρίο", ούτε σε "κουαρτέτο", ούτε στο "όσο πιο πολλοί τόσο πιο καλά".
-Ούτε εγώ, ούτε ο φίλος μου έχουμε την παραμικρή διάθεση να προσθέσουμε μια πολυθρονίτσα στην κρεβατοκάμαρα και να προσκαλέσουμε κάποιον να παρακολουθεί την όποια μεταμεσονύκτια δράση λάβει χώρα. Την πόρτα της κρεβατοκάμαράς μου την ανοίγει μονάχα ο Νέλλος, όταν θέλει να έρθει να χωθεί στα πόδια μας και να κοιμηθεί παρέα, κι είναι ο μόνος που έχει το προνόμιο, οπότε σόρι κι εδώ.
-Δεν μπορώ να ικανοποιήσω τη φαντασίωση του ευγενέστατου κυρίου που θα ήθελε να με δει "παρέα" με τέσσερις (γιατί άραγε τέσσερις; γιατί όχι τρεις ή πέντε; κοίτα που την απορία θα μείνω), Νιγηριανούς. Όπως μου έγραψε και κάποιος φίλος, οι Νιγηριανοί είναι περήφανος λαός με μεγάλη ιστορία, και παρόλο που έβγαλαν κακό όνομα στην Ευρώπη και στη γειτονιά μου αφθονούν, όχι αγαπητέ φίλε, δεν μπορώ να πάω να πιάσω τέσσερις από την πλατεία Αμερικής όπου μαζεύονται τα βράδια για να ικανοποιήσουμε τη φαντασίωσή σου, λυπάμαι.
-Δεν χρειάζομαι τραπεζάκι, υποπόδιο, οικιακό σκλάβο ή pet (δεν ξέρω καλά και τις ορολογίες και γίνομαι ρεζίλι η γυναίκα κοίτα να δεις), έχω και pets απ' τα κανονικά, τα τετράποδα, και τρεις γάτες πίστεψέ με φτάνουν μια χαρά για pets, έχω και τραπεζάκι του καφέ και τα υποπόδια δε τα χρησιμοποιώ.
-Τέλος δυστυχώς, ούτε αυταρχική αφέντρα είμαι, βλέπεις δεν τα αντέχω τα δεκαπεντάποντα τακούνια στιλέτο, έχω ένα θεματάκι με τη μέση μου, κι άμα τα φορέσω έστω και μισάωρο θα τεζάρω δυο εικοσιτετράωρα ανάσκελα, οπότε δε λέει φίλε μου, καταλαβαίνεις..

Τι να γίνει έτσι έχουν τα πράγματα φίλε gamitron@tade, sm@tade, 4urfeet@tade, soulslave@tade, amwnra@tade, και υπόλοιποι tade@tade.

Σο σόρι, κατανοώ ότι προφανώς μιλάμε για μια καριέρα επικερδή, κι ίσως και να χεζόμουν στα φράγκα έτσι και την επέλεγα, αλλά είναι η καριέρα που δεν επέλεξα.
Ας πρόσεχα θα μου πείτε, σαφώς και δίκιο ίσως να έχετε, όπως και να 'χει όμως, μη μου γράφετε πλέον.

Δε θα σας απαντήσω και βαρέθηκα να σβήνω emails.

Πέραν αυτών, υπάρχουν κάτι ωραίοι, κάτι πολύ ωραίοι άνθρωποι εκεί έξω. Κάτι ωραίοι τύποι που χαίρεσαι να τους βλέπεις κι ανοίγει η ψυχή σου να τους μιλάς.
Ντέμη, το ξέρεις δα φαντάζομαι πως είσαι ένας από αυτούς, ναι;

Σ' όλους αυτούς τους ωραίους τύπους εκεί έξω, τις καλημέρες μου και καλό σαββατοκύριακο!

Ετικέτες

12:44 μ.μ.
Blogger Περαστικός είπε ...

Ένα όμορφο σαββατοκύριακο και να πάνε όλα καλά :)    



4:30 μ.μ.
Blogger Soduck είπε ...

Καλή Μέρα Όλη Μέρα!
Καλή Νύχτα Όλη Νύχτα!
και κυρίως... να ξημερώνει μόνο ανάσες πια!    



5:45 μ.μ.
Blogger Ginger είπε ...

Καλο Σαββατοκυριακο Ιφιγενεια. Εισαι πολυ δυνατος ανθρωπος. Ειμαι απολυτα σιγουρη πια!    



10:30 μ.μ.
Blogger mamma είπε ...

γειά σου κορίτσι όμορφο (και στη ψυχή), χαίρομαι που το χιούμορ σου δεν έχει τραυματιστεί από τις τελευταίες αναποδιές


:)    



11:44 μ.μ.
Blogger apneagr είπε ...

:) :) :)    



10:53 μ.μ.
Blogger Athena είπε ...

Καλέ, γίνε mistress να βγάλεις πάνω τους το άχτι σου!    



9:35 π.μ.
Anonymous Ανώνυμος είπε ...

Δε βρίσκω ούτε ενα λόγο που το γράφεις αυτό τώρα εφόσον πρόκειται για μειλ που σου ήρθαν προσωπικά και δε σου τα εχουν γράψει εδώ. Θα μπορούσες απλά να τα αγνοήσεις και να μην ασχοληθείς. Αν μη τι άλλο τους δίνεις αξία και φυσικά δίνεις τροφή για νέα σχόλια όπως αυτά των προηγούμενων ποστ σου (βλ. Ανάσα, Ξημερώνει...)    



12:19 μ.μ.
Blogger ElenaG είπε ...

Ιφιγένεια...απλά μην ασχολείσαι κορίτσι μου...
κρατα τα όμορφα...και τραβα μπροστά με χαμόγελο...
Καλή δύναμη σου εύχομαι...θα τα λέμε..

ευχαριστώ που απάντησες στο mail μου αμέσως..    



4:11 μ.μ.
Blogger Τυπος Νυχτερινος είπε ...

Περαστικέ, τα φιλιά μου στον κύριο Λάρι.
Soduck επίσης!
Ginger, καλή βδομάδα.
mamma, ίσα-ίσα! :)
apneagr, πάντα χαμόγελα.
Athena, είπαμε, είναι και τα δεκαπεντάποντα στη μέση.
Ανώνυμε, υπάρχει και κάτι που λέγεται χιούμορ, και πάλι καλά που δεν μας στέρεψε εντελώς.
ElenaG, κι εγώ σ' ευχαριστώ για τις κουβέντες :)    



8:08 μ.μ.
Blogger provato είπε ...

ΜΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΠΛΑΚΑ ΕΤΣΙ;    



10:21 π.μ.
Blogger Ginger είπε ...

Εγώ την απόλαυσα την ανάρτηση. Στο κάτω κάτω της γραφής χρωστάμε και μια χάρι σ'αυτά τα εμαιηλς. Την έμπνευση της ανάρτησης.

Να'σαι καλά γλυκειά μου!    



12:27 π.μ.
Blogger Nikos είπε ...

και ένα ακόμα τριήμερο είναι μπροστά μας... . επέστρεψα στο blog σου για να διαβάσω νέα , ευχόμενος ότι θα είχες κάτι ευχάριστο. Για να μπορεί να σε αγγίζει όλη αυτή η σκατοψυχιά, μάλλον έχεις περάσει και καλύτερα. Χαμογέλα και άσε τους άλλους να ανησυχούν.Διαβάζω τα "αιτήματα" που σου στέλνουν και εντυπωσιάζουμε με τις φαντασιώσεις που προκαλείς ( έχεις σοβαρότερα θέματα από το να ασχολείσαι με τον κάθε προβληματικό ή ανώμαλο ) Από μένα μια μεγάλη αγκαλιά , όποτε την θες , αν την θες και την ευχή ο μήνας που έρχεται να είναι " ένας άλλος μήνας " και όχι "ένας ακόμα μήνας " Φιλιά    



» Σχoλιάστε