<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d12720662\x26blogName\x3d%CE%A4%CE%A5%CE%A0%CE%9F%CE%A3+%CE%9D%CE%A5%CE%A7%CE%A4%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%9F%CE%A3\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://typosnyxterinos.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://typosnyxterinos.blogspot.com/\x26vt\x3d7449070411351450586', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Ασκήσεις επί χάρτου



Θέλω να τελειώσω επιτέλους τη σχολή και να βρω ‘κανονική’ δουλειά. Βαρέθηκα τις ευκαιριακές δουλειές.
Έχω τελειώσει τη σχολή και έχω κανονική δουλειά. Βαρέθηκα τη ρουτίνα, θα ήθελα να δουλεύω όποτε και όπως μου κάνει κέφι.
Θέλω να έχω μόνο εγώ κλειδιά του σπιτιού μου –βλέπε να μένω μόνη, χωρίς συγκάτοικο.
Έχω μόνο εγώ κλειδιά του σπιτιού μου -βλέπε μένω μόνη, χωρίς συγκάτοικο πια.
Σκέφτομαι πως θα μπορούσα να θυσιάσω το ‘μένω μόνη χωρίς συγκάτοικο’, και να δοκιμάσω να μείνω με το αγόρι μου στην Αθήνα. Θέλω να δω πώς θα είναι όταν θα είμαστε κάθε μέρα μαζί.
Δεν έμεινα με το αγόρι μου στην Αθήνα. Δεν πρόλαβα. Ακόμη δεν ξέρω πώς θα ήταν αν είμασταν κάθε μέρα μαζί. Μου φαίνεται καλύτερο που δεν το ξέρω. Κρατάω το δικαίωμα στο όνειρο.
Δεν θέλω να παντρευτώ, αλλά θέλω να κάνω ένα μωρό όταν θα νιώσω την ανάγκη.
Δεν θέλω να παντρευτώ, ούτε θέλω να κάνω μωρό. Κάποτε την ένιωσα την ανάγκη, τώρα μου πέρασε.
Το διαμέρισμα που μένω τώρα είναι μεγάλο και σχετικά άδειο, όπως μου αρέσει, αλλά θέλω ένα σπίτι με μεγάλο μπαλκόνι ή μεγάλη αυλή και να ‘ναι κοντά στη θάλασσα.
Το διαμέρισμα που μένω τώρα είναι μεγάλο, όχι τόσο άδειο όσο θα μου άρεσε, κι έχει σχετικά μεγάλο μπαλκόνι. Θέλω όμως να ήταν μονοκατοικία με μεγάλη αυλή και κοντά στη θάλασσα.
Έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην δουλέψω ξανά σε νησί το καλοκαίρι, ούτε ξανά δουλειά νύχτα. Θέλω επιτέλους να παω διακοπές για ένα καλοκαίρι, για ένα ολόκληρο καλοκαίρι.
Δούλεψα ξανά και σε νησί και νύχτα. Θέλω ακόμη να παω διακοπές για ένα καλοκαίρι, για ένα ολόκληρο καλοκαίρι.
Δεν τα παω καλά με τον πατέρα μου. Δεν μπορώ να τον καταλάβω ούτε τον δικαιολογήσω. Δεν νομίζω πως θα τα βρούμε ποτέ.
Δεν τα παω καλά με τον πατέρα μου. Προσπαθώ να τον καταλάβω και να τον δικαιολογήσω, παρόλα αυτά δεν νομίζω πως θα τα βρούμε ποτέ.
Το πατρικό μου αρχίζει και μου φαίνεται ξένο, το ίδιο και η πόλη στην οποία γεννήθηκα.
Το πατρικό μου μου φαίνεται πλέον ξένο, το ίδιο και η πόλη στην οποία γεννήθηκα.
Έχω μια παρέα που αποτελείται από δεκαπέντε άτομα. Στην πλειοψηφία τους Κερκυραίοι.
Δεν έχω παρέα, ούτε μικρή, ούτε μεγάλη.
Έχω μια κολλητή.
Έχω μια κολλητή.
Είμαι ακόμη φίλη με τη Δέσποινα.
Είμαι ακόμη φίλη με τη Δέσποινα.
Θέλω να πάρω 5 κιλά. Μου πέφτουν οι φούστες και αναγκάζομαι να τις συγκρατώ με παραμάνες. Το παντελόνι που είχα αγοράσει το χειμώνα χωράει μισή Ιφιγένεια ακόμη.
Έχω χάσει 10 κιλά και θέλω να χάσω άλλα δέκα. Οι παλιές μου φούστες μου μπαίνουν, το ίδιο και τα παντελόνια, όχι όλα όμως.
Μου λείπει ο αδελφός μου. Δεν βλεπόμαστε πλέον τόσο συχνά.
Μου λείπει ο αδελφός μου. Έχουμε πλέον χαθεί.
Ακόμη περπατώ με πατερίτσες. Οι γιατροί είπαν ότι θα πάρει κανά δυο μήνες ακόμα μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση, και πως πιθανόν θα έχω πόνους στο πόδι μου για κάμποσο καιρό.
Το πόδι μου με πονάει ακόμη συχνά-πυκνά, ιδιαίτερα όταν στέκομαι ώρα όρθια ή περπατώ πολύ.
Ποτέ δεν τρόμαξα με το ατύχημα. Θέλω ακόμη ν' αγοράσω μηχανή.
Συνεχίζω να οδηγώ, αλλά δεν αγόρασα ξανά μηχανή.
Τις προάλλες γνώρισα έναν γκέι. Μου φάνηκε εξαιρετικός τύπος. Αναρωτιέμαι γιατί οι περισσότεροι γύρω μου τραβούν τέτοιο ζόρι με τους γκέι.
Ένας απο τους πιο αγαπημένους ανθρώπους της ζωής μου είναι γκέι. Είναι εξαιρετικός τύπος. Αναρωτιέμαι ακόμη γιατί οι περισσότεροι γύρω μου τραβούν τέτοιο ζόρι με τους γκέι.
Δεν ακούω –πολλή– ελληνική μουσική.
Ακούω -αρκετή- ελληνική μουσική.
Αναρωτιέμαι πώς θα είμαι στα τριάντα μου. Με τρομάζει λίγο η ιδέα.
Αναρωτιέμαι πώς θα είμαι στα σαράντα μου. Με τρομάζει κάμποσο η ιδέα.
Έχω ημερολόγιο. Γράφω όποτε μου κάνει κέφι.
Έχω μπλογκ. Γράφω όποτε μου κάνει κέφι.
Δεν διαβάζω έλληνες συγγραφείς.
Δεν διαβάζω έλληνες συγγραφείς.
Δεν έχω διαβάσει ακόμη σχεδόν κανέναν από τους ‘κλασσικούς’.
Δεν έχω διαβάσει ακόμη σχεδόν κανέναν απο τους ‘κλασσικούς’.
Θέλω να συνεχίσω να ζωγραφίζω όσο πιο συχνά μπορώ.
Δεν ζωγραφίζω πια καθόλου.
Θέλω να συνεχίσω να γράφω.
Συνεχίζω να γράφω.
Θέλω να βρω δάσκαλο του τάι-τσι.
Θέλω να βρω δάσκαλο του τάι-τσι.
Θέλω να ταξιδέψω στην Αφρική και στο Θιβέτ.
Θα ταξιδέψω στην Αφρική. Το Θιβέτ περιμένει ακόμη.
Δεν είμαι σίγουρη αν πιστεύω στο θεό ή αν με ενδιαφέρει καμιά από τις υπάρχουσες θρησκείες. Το ψάχνω. Ο βουδισμός μου φαίνεται η πιο συμπαθής απ’ όλες.
Δεν πιστεύω στο θεό, δεν με ενδιαφέρει καμιά απο τις υπάρχουσες θρησκείες. Ο βουδισμός είναι ένα συμπαθητικό σύστημα παρόλα αυτά.
Οι πολιτικές μου θεωρίες έχουν αρχίσει και ξεθωριάζουν. Αναρωτιέμαι αν θα έρθει μια μέρα που δεν θα δίνω δεκάρα και γι’ αυτό.
Δεν ασπάζομαι κανενός είδους πολιτική θεωρία και δεν δίνω δεκάρα γι' αυτό.
Δεν θέλω να παραδεχτώ ότι το πώς θα σου συμπεριφερθεί ο άλλος απέναντί σου, δεν έχει άμεση σχέση με το πώς του συμπεριφέρεσαι εσύ, αλλά με τη μαλακία που κουβαλάει ο καθένας μες το κεφάλι του.
Είμαι σιγουρότατη πως η συμπεριφορά του άλλου δεν έχει καμία σχέση με τη δική σου συμπεριφορά απέναντί του. Σχετίζεται μονάχα με τη μαλακία που κουβαλάει ο καθένας μες το κεφάλι του.
Δεν μ’ αρέσει η εικόνα του νεοέλληνα.
Η εικόνα του νεοέλληνα μου γυρίζει τα άντερα.
Δεν καταλαβαίνω γιατί ο κόσμος είναι τόσο στ’ αρχίδια του για την ποιότητα ζωής του, για τον περίγυρό του, για το κοινό καλό, για τον πλανήτη, για το πώς θα μεγαλώσει τα παιδιά του. Μοιάζει σχεδόν ακατόρθωτο να νικήσεις την ανθρώπινη βλακεία.
Ο κόσμος είναι στ' αρχίδια του για την ποιότητα της ζωής του, τον περίγυρό του, το κοινό καλό, τον πλανήτη και τα παιδιά που φέρνει στον κόσμο. Είναι μαθηματικά αποδεδειγμένο πως δεν υπάρχει τρόπος να νικηθεί η ανθρώπινη βλακεία.
Ποτέ δεν πίστευα πως οι έλληνες είναι ρατσιστές και ξενοφοβικοί. Τώρα τελευταία αρχίζω να το σκέφτομαι.
Οι έλληνες είναι στην πλοιοψηφία τους, ρατσιστές και ξενοφοβικοί. Το ίδιο ισχύει και για αρκετούς ξένους.
Συνεχίζω να έχω την αίσθηση πως είμαι το μαύρο πρόβατο μέσα στο κοπάδι. Αναρωτιέμαι αν ποτέ θα αισθανθώ πως ανήκω κάπου πραγματικά. Αναρωτιέμαι επίσης αν τελικά θέλω όντως να ανήκω κάπου.
Συνεχίζω να είμαι το μαύρο πρόβατο του κοπαδιού. Δεν αισθάνθηκα ποτέ πως ανήκω κάπου πραγματικά. Συνήθως δε με νοιάζει και τόσο. Μερικές φορές με χαλάει, αλλά μου περνάει γρήγορα.
Θέλω να κόψω το αλκοόλ εντελώς. Το βαρέθηκα.
Έχω κόψει εντελώς το αλκοόλ. Το βαρέθηκα.
Δεν θέλω να κόψω το κάπνισμα και τον καφέ. Τα αγαπώ και τα δυο.
Δεν έχω κόψει το κάπνισμα και τον καφέ. Δεν με βλέπω να το κάνω σύντομα.
Θέλω να παω στην Ακρόπολη. Τόσο καιρό ανεβοκατεβαίνω στην Αθήνα κι ακόμα δεν αξιώθηκα.
Θέλω να παω στην Ακρόπολη. Εννιά χρόνια μένω στην Αθήνα, κι ακόμα δεν αξιώθηκα.
Θέλω να κόψω κοντά τα μαλλιά μου. Κοντά–κοντά. Αγορίστικα.
Θέλω να κόψω κοντά τα μαλλιά μου. Κοντά–κοντά. Αγορίστικα.
Θέλω μια κουνιστή πολυθρόνα.
Θέλω μια κουνιστή πολυθρόνα.
Ο Χρήστος λεει ότι είναι καλό να γράφεις πού και πού για τον εαυτό σου, σαν άσκηση αυτοπροσδιορισμού. Ποτέ δεν τα κατάφερα ιδιαίτερα καλά.
Ο Χρήστος έλεγε ότι είναι καλό να γράφεις πού και πού για τον εαυτό σου, σαν άσκηση αυτοπροσδιορισμού. Ποτέ δεν τα κατάφερα ιδιαίτερα καλά.
Βαρέθηκα να γράφω. Πάω για ύπνο.
Βαρέθηκα να γράφω. Πάω για ύπνο.


13 χρόνια.

Ετικέτες

6:47 μ.μ.
Anonymous xpsilikatzoy είπε ...

Γαμάτο κείμενο!!!!

(γμτ πόσο αλλάζουμε, ούτε που το παίρνεις χαμπάρι αν δεν κάτσεις να τα δεις ένα-ένα)

φιλιά :)    



9:40 μ.μ.
Blogger otibaleionous είπε ...

"Αναρωτιέμαι αν ποτέ θα αισθανθώ πως ανήκω κάπου πραγματικά."

θα σας έλεγα
ότι στη πραγματικοτητα
ο καθένας
"ανήκει"
στα θέλω του...    



7:29 π.μ.
Anonymous Ανώνυμος είπε ...

Τουλάχιστον δοκιμάζεις τα θέλω σου. Πως θα σου φαινόταν να ξυπνήσεις ένα πρωί και να δεις ότι τα τέλευταία δέκατρεία π.χ. χρόνια σου ήταν μια τρύπα στο νερό. Δεν έκανες τίποτα από ότι ήθελες να κάνεις.
Πήγαινε στην Ακρόπολη.    



3:01 μ.μ.
Blogger Zaphod είπε ...

Σταθερά μας είναι η διαρκής αλλαγή του θέλω και πρέπει...

Πολύ βαθυστόχαστο μου βγήκε.....

Εγώ πάντως δεν πολυασχολούμαι πλέον με πολλές τέτοιες αναλύσεις. Η πολλή θεωρία σκοτώνει την πράξη:-)

love&kisses    



2:26 π.μ.
Anonymous timwria είπε ...

yperoxo...
milaw mia esy kai mia o ...eaytos soy...

mou kanei entypvsh pou blepw tetoia ahdia gia ton neoellhna...dyskola na brw kapoion na symfwnei mazi mou...    



7:52 μ.μ.
Blogger N.Ago είπε ...

Yperoxo keimeno, Type mou Nyxterine!
Kalo Kalokairi sou eyxomai!!!    



8:42 μ.μ.
Blogger N.Ago είπε ...

Χρόνια πολλά και πολύ υγεία σε σένα και σε όλους όσους αγαπάς και σ’αγαπάνε!    



8:28 μ.μ.
Blogger anticipointed είπε ...

Πολύ καλό, αναρωτιέμαι αν έκανα τον ίδιο απολογισμό, που θα κατέληγα.. Είναι ωραίο όχι μόνο να έχεις αλλά κυρίως να μην παύεις να κυνηγάς τα θέλω σου!    



3:48 π.μ.
Anonymous sokolatas είπε ...

να κοψεις τα μαλλια σου κοντα
να κοψεις τα μαλλια κοντα    



5:51 π.μ.
Anonymous sokolatas είπε ...

13 χρονια οντως?και πως?    



» Σχoλιάστε