<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d12720662\x26blogName\x3d%CE%A4%CE%A5%CE%A0%CE%9F%CE%A3+%CE%9D%CE%A5%CE%A7%CE%A4%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%9F%CE%A3\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://typosnyxterinos.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://typosnyxterinos.blogspot.com/\x26vt\x3d7449070411351450586', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Thoughts of the day, quote of the day

Thoughts of the day

-Όσο περνά ο καιρός, τόσο πείθομαι για δύο πράγματα.
Υπάρχει (μεγάλη) πιθανότητα, να μπορέσεις να κατεβάσεις κάποιον χαμηλότερα από εκεί που ήταν.
Δεν υπάρχει (σχεδόν καμία) πιθανότητα να ανεβάσεις κάποιον παραπάνω από εκεί που βρίσκεται -εκτός κι αν πραγματικά το θέλει ο ίδιος. Αν και το να δηλώνει πως το θέλει, δεν είναι πάντα η πραγματικότητα.

-Υπάρχει λουκέτο για ψυγεία, ασφάλεια για ντουλάπια; Ο Κανέλλος δε θ' αφήσει τίποτα όρθιο έτσι όπως πάει.

-Πώς γίνεται όταν πέφτεις και τσακίζεις το γόνατό σου/πιάνεις το χέρι σου στην πόρτα/σου πέφτει ένα αντικείμενο και προσγειώνεται στο πόδι σου/σου γυρίζει το τακούνι, να είναι πάντα το γόνατο που έχεις μηνίσκο, το χέρι που έχει πρόβλημα, το πόδι που είχες χτυπήσει, ο αστράγαλος που έχεις σπάσει;

-Έλυσε ποτέ κανείς το μυστήριο με τις χαμένες κάλτσες; Είμαι σίγουρη, πάντα δυο είναι όταν τις αγοράζω. Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω πως καταλήγουν αζευγάρωτες.

-Όταν σου χαλάσει η κλειδαριά εσωτερικής πόρτας, ποιον καλείς; Κλειδαρά ή μαραγκό; Γιατί όταν πήγα να ρωτήσω αμφότερους, με έστειλε ο ένας στον άλλο και τελικά κανείς δεν ήταν αρμόδιος (κάτι σε ελληνικό δημόσιο μου φέρνει).


Quote of the day

-What do you hear, Starbuck?
Nothing but the rain, Sir.

Ετικέτες

12:25 π.μ.
Blogger Ginger είπε ...

Σ'ευχαριστώ γλυκειά μου γιά το χαμόγελο που μου χάρισες πριν παω να πλαγιάσω. Μου ξεκουρασες μιά ολόκληρη μέρα. Τα φιλιά μου στον Κανέλο. Ας τον να φαει. Μικρές ζωούλες είναι. Ας τις κακομάθουμε. Τα φιλιά μου και σε σένα    



10:06 π.μ.
Blogger mamma είπε ...

χαχαχαχα, λουκέτο για ψυγείο δεν ξέρω αν υπάρχει αλλά υπάρχουν "ασφάλειες" που κρατούν κλειστά ψυγεία, ντουλάπια, συρτάρια. Θα τις βρεις σε καταστήματα με μωρουδιακά και παιδικά (κι εμένα ο μικρός μου είναι το ίδιο άτακτος με το γατί σου :)    



1:39 π.μ.
Blogger Τυπος Νυχτερινος είπε ...

Ginger τον αφήνω τρομάρα του, αλλά δεν είναι ότι πεινάει. Τρώει πάντα πρώτος απ' όλους, περισσότερο απ' όλους και τρώει τα πάντα.
Είναι ότι είναι ζημιαρόγατος και κλεφτρόνι. Ανοίγει το ψυγείο και κλέβει κολατσιό, κλέβει φαγητό, κλέβει ό,τι βρει. Και δεν έμαθε και να το κλείνει τρομάρα του, έτσι κάθε τρεις και λίγο το ταλαίπωρο το ψυγειάκι κάνει απόψυξη θέλοντας και μη.
Επίσης τουμπάρισε δυο φορές την κατσαρόλα γεμάτη φαγητό. Τη μια είχαμε προλάβει να φάμε για μεσημέρι τουλάχιστον. Τη δεύτερη δεν είχαμε προλάβει ούτε μυρωδιά να πάρουμε.
Μου βούτηξε τα κριτσίνια μέσα από την τσάντα μου (την είχα μισάνοιχτη η χαζή) και το πιο τρελό απ' όλα;
Έφερα σπιτικό τραχανά απ' το Πήλιο. Δε φαντάστηκα πως θα έβαζε... πατουσίτσα κι εκεί. Κι όμως έβαλε. Τον μασούλησε έτσι όπως ήταν, ωμό, σιγά-σιγά και με την ησυχία του μες τη νύχτα.
Φαντάσου τη χαρά μου το πρωί που σηκώθηκα και βρήκα μια κουζίνα γεμάτη.. απλωμένο τραχανά.
Πόσο πιο κακομαθημένο, πες μου;

mamma με σώζεις λέμε! Με σώζεις. Τίποτα άλλο δεν έχω να πω.
Σμουτς πολλά.
(ο μικρός σου είναι αγγελούδι είμαι σίγουρη lol)    



11:21 μ.μ.
Blogger Ginger είπε ...

Μα τι γάτης είναι τούτος. χαράς την υπομονή σου. Κι αν κρίνω καλά απ'την περιγραφή είναι και πατουσοδύναμος.... Καλή σου νύχτα    



10:22 π.μ.
Blogger vanilla είπε ...

θεός ο Κανέλος :)
η δικιά μου έχει τελειοποιήσει την τέχνη του "ανοίγω πόρτες και ντουλάπια"!! όχι για φάγητο.. για ύπνο!! τρυπώνει παντού! εκεί κυρίως που δεν πρέπει!! και στο δικό μου σπιτάκι έχει εκπευδευτεί.. όταν όμως πάμε στο πατρικό.. άσε!! η μαμά μου τραβάει συνεχώς τα μαλλιά της!! χιχιχιχι.. πάει να ξαπλώσει και τη βρίσκει στο κρεβάτι μέσα, ανοίγει ντουλάπια και ξεπετάγεται από μέσα,κοιμάται μέσα στη μπανιέρα, μέσα στο πλυντήριο, στο ντουλάπι με τα ρούχα του μπαμπά, στο συρτάρι με τις κάλτσες της αδελφής μέχρι και στο ντουλάπι με τις κονσέρβες!!    



4:17 π.μ.
Blogger Τυπος Νυχτερινος είπε ...

Ginger, πατουσοδύναμος δε θα πει τίποτα! Να 'ναι γερό το σκασμένο μου :)

Vanilla, μ' έκανες και γέλασα ρε ψυχή.. τι ζούμπερα λέμε!
Τράβα δες στο γιουτιούμπι τα βιντεάκια του simon's cat. Θα ξεραθείς στο γέλιο.

Φιλιά σε όλους και καληνύχτες!    



10:58 μ.μ.
Blogger vanilla είπε ...

αγαπώ simon's cat!
τα βλέπω και τα ξαναβλέπω και ακόμη μετα από τόσο καιρό ξεραίνομαι στα γελια!!
ξέρει τόσο καλά το θαυμαστό κόσμο των γατων!!
ειναι τόσο συναρπαστικό! κάθε φορά πιστεύω ότι βλέπω τη δικιά μου!!!    



7:13 μ.μ.
Blogger travellerlina είπε ...

Ευτυχώς που υπάρχουν και τα γατια και γελαμε! Κάτι έλεγες για τις πορτοκαλι γατες???? ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΔΩ πληρωνονται όλα χαχαχαχα!    



» Σχoλιάστε