<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d12720662\x26blogName\x3d%CE%A4%CE%A5%CE%A0%CE%9F%CE%A3+%CE%9D%CE%A5%CE%A7%CE%A4%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%9F%CE%A3\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://typosnyxterinos.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://typosnyxterinos.blogspot.com/\x26vt\x3d7449070411351450586', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Θα ήθελα να…

έχω μονίμως απόθεμα από παγωτό πεπόνι. Του Σκλαβενίτη. Το φτηνό.
Έχει υπέροχη γεύση…


ρίξει μια βροχή που να κρατήσει όλη νύχτα.




να μην ξεμένω από καπνό και χαρτάκια.


είχα ένα σπίτι με μεγάλα μπαλκόνια ή, ακόμα καλύτερα, μεγάλο κήπο.


είχα ακόμα τον Μπιτιγιού.



ήταν χειμώνας, με χιόνι βαρύ, να ήμουν στο σπίτι στη Ζαγορά –όπως ήταν πριν την ανακαίνιση– να ζει ο παππούς μου και να μου ψήνει κάστανα στο τζάκι.


μακρύνω κι άλλο τα μαλλιά μου.



έχω ξανά δική μου μηχανή.


γράψω κι άλλη νουβέλα.


παω διακοπές φθινόπωρο στο Πήλιο με τη Γιάννα.


αγοράσω (κι αυτή τη φορά να μη χάσω) το Άρωμα του Ονείρου.


δω ένα ξημέρωμα στον Άη-Γιάννη.


ανέβω στην Ακρόπολη.


δω ένα ηλιοβασίλεμα στη Σαντορίνη.


πήγαινα στα μαγαζιά για ν’ αγοράσω δώρα στους αγαπημένους μου ανθρώπους.



...θα ήθελα ακόμη να

είχα ένα ολόκληρο καλοκαίρι δικό μου, να είμαι σ’ ένα νησί, να γυρνάω όλη μέρα στα σοκάκια του και ν’ αράζω με τις ώρες στην παραλία.

μάθω να οδηγώ αυτοκίνητο.
χάσω δέκα κιλά.

πήγαινα για καφέ με κάποιους παλιούς φίλους.
άκουγα ξανά τη φωνή σου.

βάλω σε κορνίζα το πορτρέτο σου.
ακούσω ξανά τη μάνα μου να γελάει, όπως τη θυμάμαι παλιά.

να έχω λίγη απ’ την παλιά μου ηρεμία και μοναξιά.
ξημερώσει μια μέρα όπου δε θα χτυπήσει κανένα τηλέφωνο. Ούτε σταθερό, ούτε κινητό.

τραβήξω ξανά ασπρόμαυρες φωτογραφίες.
μπορέσω να συγχωρέσω.

ζωγραφίσω πάλι με κάρβουνο.
ανέβω στο ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία.

έχω λιγότερο άγχος.
ήσουν ακόμα εδώ.

ξαναβρώ τα καλοκαίρια της εφηβείας μου.
παω θερινό σινεμά.

συναντήσω τη Λίζα στο Τρινιτάντ.
είχαμε ζήσει κι άλλα μαζί.

δω το Κάμελ τυπωμένο.
συναντούσα ξανά τον Τάσο.

ζωγραφίσω ξανά έναν τοίχο.
φυσήξει ένα αέρας τρελός και μανιασμένος κι εγώ να περπατάω στους δρόμους.

πιω καφέ στην Αριστοτέλους.
ταξιδεύω έναν ολόκληρο χρόνο.

Πότε είναι η νύχτα της βροχής των Λεοντιδών;
Πόσες ευχές δικαιούμαι να ζητήσω;
Πόσες άραγε, μπορούν να μου χαρίσουν;



Ετικέτες

5:32 π.μ.
Blogger beep beep είπε ...

Ομορφο ειναι αυτο.Κι εγω θα θελα διακοπες στο Πηλιο - τωρα ομως. Θα θελα να μουν στο Λαυκο και να κανω μπανιο στο Μικρο.Καθε μερα.Και να τρωω παγωτο στη Μηλινα, στην παραλια.    



11:00 π.μ.
Blogger Oneiros είπε ...

Πολύ όμορφες ευχές, εύχομαι να σου πραγματοποιηθούν όλες.

Πότε είναι η νύχτα της βροχής των Λεοντιδών;

Το 2006, αλλά φρόντισε να προλάβεις να τις κάνεις όλες γιατί μετά ξανάρχονται το 2034 :-)

Πόσες ευχές δικαιούμαι να ζητήσω;
Πόσες άραγε, μπορούν να μου χαρίσουν;


Δε βλέπω γιατί θα πρέπει να υπάρχει όριο.    



1:26 μ.μ.
Blogger Marina είπε ...

Οταν ευχηθείς κάτω από την Πανσέληνο, όλες οι επιθυμίες πραγματοποιούνται    



1:28 μ.μ.
Blogger neraida είπε ...

Το δίδαγμα, λοιπόν, του πατζαριού είναι το εξής: Διατηρήστε τη θεϊκή κοκκινίλα σας, την έμφυτη ροζ μαγεία σας, ειδάλως θα καταλήξετε καφέ. Έτσι και καταληξετε καφέ, ξέρετε τις σας περιμένει...

Το άρωμα του ονείρου, Τομ Ρόμπινς


Αν και αντιμετωπίζω ένα μικρό πρόβλημα με το μαγικό μου ραβδάκι(?!), θα φροντίσω όσο περνάει από το χέρι μου όλες οι ευχές να πάρουν το δρόμο της πραγματοποίησης... Ωστόσο, θα ήθελα να σου θυμήσω: Πρόσεχε τι εύχεσαι...    



2:24 μ.μ.
Blogger violent unknown event είπε ...

πρόσεχε τι εύχεσαι Τύπε...    



7:57 μ.μ.
Blogger Τυπος Νυχτερινος είπε ...

Beep, συμφωνούμε στα πρώτα, αλλά όχι στη Μηλίνα. Ούτε καν για παγωτό ή καφέ.

Όνειρε, ως το 2006 ελπίζω να έχω αλλάξει ευχές...

Μαρίνα, μακάρι να ήταν έτσι. Απο την άλλη πάλι, είναι ωραία σκέψη.

Νεράιδα και violent, το έχω υπόψη μου... και προσέχω.    



9:35 μ.μ.
Blogger Black Pearl είπε ...

Όντως, το Πήλιο είναι ωραίο. Ακόμα πιο ωραίο όμως είναι το Περδικάκι. Η κοιτίδα. Ακαρνανικά Όρη. Όταν μπορέσω, εκεί θα πάω. Που ξέρεις, μπορεί να έχει και εκεί Κένταυρους!    



12:33 π.μ.
Blogger Τυπος Νυχτερινος είπε ...

Black pearl, ωραίο δείχνει το Περδικάκι. Δε το είχα υπόψη μου...
Κι ίσως, ίσως να χει και κει Κενταύρους, ποτέ δεν ξέρεις.

Ίσως πάλι, να χει κατοικοεδρεύσει εκεί ο Πάνας απ' το βιβλίο του Ρόμπινς...:)    



7:08 μ.μ.
Blogger Oneiros είπε ...

Όνειρε, ως το 2006 ελπίζω να έχω αλλάξει ευχές...

Ok, shortcut: οι Περσείδες σου κάνουν; Απέχουν μόλις 3 μέρες :-)    



8:07 μ.μ.
Blogger Idάκι είπε ...

Ton Alobar, pou mporw na ton vrw?? :ppp

Yparxoun merh sthn Arkadia opou an perpatas monos/h kai exeis hremhsei, vazeis stoixhma pws pianeis me thn akrh tou matiou sou tis Nymfes na paizoun kryfto me ton Pana.

Kai telika, an eixame parameinei "paganistes", isws na hmastan poly pio eutyxismenos laos...    



9:06 μ.μ.
Blogger Τυπος Νυχτερινος είπε ...

Όνειρέ μου, μου κάνει και μου παρακάνει...
Λουκρητία, δεν έχω παει ποτέ στην Αρκαδία.. μή μου βάζεις ιδέες κι εσύ τώρα :P    



10:06 μ.μ.
Blogger street spirit είπε ...

θα ευχηθώ απόψε να πραγματοποιηθούν όλες σου οι επιθυμίες στις περσείδες που πέφτουν απόψε... ;)    



5:26 π.μ.
Blogger Idάκι είπε ...

Χαχαχαχα Τύπε δεν είμαι η Λουκρητία, απλά το άλλο μισό των Βοργίων :)

Και η Αρκαδία είναι απλώς μια άλλη χώρα, τι Μέλας Δρυμός και χαζομάρες, πήγαινε να χαθείς στο δάσος και μετά μου λες!!!    



2:50 π.μ.
Blogger Τυπος Νυχτερινος είπε ...

Id, πολύ αστείο αυτό που έγινε...
But, i quess now we are even... εγώ σε αποκάλεσα Λουκρητία (σόρυ! παρεξήγησις), κι εσύ σ' ένα σχόλιό σου στο "Όνειρο Θερινής Νυχτός" με αποκάλεσες ...mindstrepper!

Δεν είναι τίποτα... το Αλτζχάιμερ φταίει! (Ή μήπως το γκούντα;)    



11:28 μ.μ.
Blogger didymous skulls είπε ...

αν κάνεις ευχές και όνειρα κάντα μεγάλα!    



9:17 π.μ.
Blogger male είπε ...

Καλα να περνατε!    



4:00 μ.μ.
Blogger mindstripper είπε ...

Να πω την καλησπέρα μου σφυρίζοντας αμέριμνα, προσποιούμενη τάχαμου τάχαμου (εφ' όσον με κεράσετε ένα γλυκάκι τουλάχιστον) ότι δεν άκουσα το όνομά μου. :)

Εγώ, ένα περίεργο πράγμα, αυτές τις μέρες δεν θα ήθελα να ευχηθώ τίποτα (αλλά είμαι σίγουρη ότι θα μου περάσει).    



8:44 μ.μ.
Blogger vina είπε ...

Εγώ πάντως είδα τη βροχή των περσειδών στο νησί, με το αγόρι που έφερε το καλοκαίρι, και μετά χαθήκαμε για πάντα...    



» Σχoλιάστε