Δεκαέξι χρόνια πριν μου έκανες ένα δώρο.
Το παρέλαβα απόψε, στις πέντε το πρωί.
Τότε δεν ήξερα, τώρα ξέρω.
Τότε έκλαψα για λάθος λόγους, σήμερα έκλαψα ξανά, ίσως για τους σωστούς. Ίσως και όχι.
Σ' ευχαριστώ, όπως και να 'χει.
Σάββατο, Αυγούστου 07, 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Σάλτσα Ναπολιτάνα
Καμιά φορά, βρίσκεσαι να συζητάς στο κινητό τα εσώψυχά σου, όντας μέσα σε ένα σούπερ μάρκετ, μπροστά στο ράφι με τα ζυμαρικά, κρατώντας στ...
-
UPDATE Το συγκεκριμένο θέμα έχει ανανεωθεί με καινούριο ποστ εδώ , όπου δίνω νέες πληροφορίες για τους τρόπους παρασκευής χειροποίητου σαπου...
-
... μια λευκή κόλλα χαρτί, γιατί είσαι ο μόνος που μπορεί τη σιωπή μου να διαβάζει. Τι πρέπει να 'χει συμβεί στ' αθέατα για ανθρ...
-
Περίπου πριν τριάμιση - τέσσερα χρόνια, βρέθηκα με μια παλιά μου φίλη σε ένα σεμινάριο-επίδειξη Rejuvance (aka fingertip lift), απο την κα ...
1 σχόλιο:
Αυγουστιάτικη, καλοκαιρινή μελαγχολία. Και βλέπω πως όντως γράφτηκε 5 το πρωί. Ξύπνησες από όνειρο;;; Αυπνίες;;; Ελπίζω το πρώτο.
Δημοσίευση σχολίου