<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d12720662\x26blogName\x3d%CE%A4%CE%A5%CE%A0%CE%9F%CE%A3+%CE%9D%CE%A5%CE%A7%CE%A4%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%9F%CE%A3\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://typosnyxterinos.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://typosnyxterinos.blogspot.com/\x26vt\x3d7449070411351450586', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Βρωμοέλληνες - Η.Π.Α. : "No rats, no Greeks, all American"

Παρασκευή, Ιανουαρίου 28, 2011



Τροφή για σκέψη.

Για όσους μπορούν να σκέφτονται ακόμα.

Ετικέτες


περισσότερα ...
Τυπος Νυχτερινος

Νέος Χρόνος, μπανιέρες και μαγικά φίλτρα...

Τρίτη, Ιανουαρίου 04, 2011
Τελευταία, κάθε φορά που κάθομαι να γράψω κάτι για το μπλογκ, πάντα κάτι συμβαίνει και δεν τα καταφέρνω.
Τη μια κάτι που πήρε το μάτι μου σε κάποιο άλλο μπλογκ μου τραβάει την προσοχή και βρίσκομαι αλλού να διαβάζω κι από εκεί αλλού κι ύστερα παραπέρα, την άλλη αφαιρούμαι γιατί χτύπησε ένα τηλέφωνο κι έπρεπε να απαντήσω κι ύστερα χάνεται η στιγμή και η διάθεση, και την επόμενη γιατί ο Νέλλος έσπασε ένα ακόμη βάζο/πιάτο/ποτήρι/whatever και τρέχω να τον κατσαδιάσω και να μαζέψω τα... σπασμένα.

Ύστερα πάλι, ο τελευταίος μήνας πριν την Πρωτοχρονιά ήταν σωστό τρελοκομείο. Από την αρχή του Δεκέμβρη μέχρι και δυο μέρες πριν το Νέο Έτος, δούλευα εφτά μέρες την εβδομάδα, και από οκτώ μέχρι και δεκαεφτά ώρες τη μέρα, στο μαγαζί που εργάζομαι τα τελευταία χρόνια.
Το μπος βγαίνει στη σύνταξη, η επιχείρηση μεταβιβάζεται στην κόρη του, τα εμπορεύματα έπρεπε να καταγραφούν, να μετρηθούν, να τιμολογηθούν σύμφωνα με την τιμή αγοράς, το οποίο σημαίνει να βρεθεί το αντίστοιχο τιμολόγιο, και να περαστούν σε τιμολόγια (για πρώτη φορά εδώ και τριάντα χρόνια που λειτουργεί το μαγαζί του), και μαντέψτε ποιος ήταν αυτός που έριξε όλη τη δουλειά, καταφέρνοντας κάποια στιγμή να καταγράψει 1030 κωδικούς...
Και σαν να μην φτάνουν τα εξοντωτικά ωράρια, και η πληρωμή που ήταν οικτρή (όλες οι ώρες πληρώθηκαν με αμοιβή οκταώρου, ή καλύτερα τετραώρου, αφού τετράωρη δουλεύω κανονικά, όπερ σημαίνει ούτε υπερωρίες πληρώθηκαν ούτε Κυριακές), από το τέλος του Ιανουαρίου κι έπειτα είμαι άνεργη και ψάχνω για δουλειά.

Για δουλειά βέβαια ψάχνω από το Πάσχα που μας πέρασε, τόσο στις μεταφράσεις όσο και σε οτιδήποτε άλλο, σχετικό ή άσχετο με το αντικείμενό μου, αλλά όσο προσέλαβαν τη Λούνα και τον Νέλλο, άλλο τόσο κι εμένα... Με "κόβει" κι η ηλικία βλέπεις. Τριάντα πέντε δεν τους κάνει, ως τριάντα θέλουν όλοι... Πλάκα-πλάκα, αν κανείς έχει υπόψη του τίποτε, ας μου σφυρίξει (λέμε τώρα).

Κοίτα που πάλι γι' αλλού ξεκίνησα κι αλλού βρέθηκα, για άλλο ήθελα να γράψω και άλλο έγραψα. Πίσω στο θέμα λοιπόν.

Παραμονή πρωτοχρονιάς, έφυγα από τη δουλειά στις οκτώμιση το βράδυ. Από τις εννιά ως τις 11:40, ήμουν χωμένη στην κουζίνα (να φάμε και κανένα ρημαδοφαγητό χρονιάρα μέρα!)
Ξαφνικά συνειδητοποιώ πως είμαι ένα πτώμα σερνάμενο, και ο Νέος Χρόνος θα με βρει να κουτουλάω μπροστά στην πόρτα του φούρνου, περιμένοντας να βγάλω το φαγητό.
Το σκέφτομαι λίγο, και το παίρνω απόφαση.

Ο Νέος Χρόνος καλώς να ορίσει, κι εγώ θα τον περιμένω, αλλά όχι στην κουζίνα, ούτε στο σαλόνι, ούτε στο μπαλκόνι, ούτε στο Σύνταγμα!
Όταν τέλειωσε η αντίστροφη μέτρηση και άρχισαν τα βεγγαλικά, εγώ βρισκόμουν βυθισμένη στη μπανιέρα μου, με τα αιθέρια έλαια να μοσχοβολούν, και το "μαγικό" φίλτρο να κάνει το θαύμα του, χαλαρώνοντας το ταλαίπωρο σαρκίο μου.
Ομολογώ πως πολύ το φχαριστήθηκα!

Εσάς καμάρια μου, πού σας πέτυχε ο Νέος Χρόνος; Όπου κι αν σας βρήκε, εύχομαι να ήταν όμορφη η στιγμή, μακριά από λύπες και στενοχώριες... γιατί υπάρχουν κι αυτά.. κάθε ώρα και κάθε στιγμή. Ακόμη θυμάμαι την περσινή πρωτοχρονιά, που με βρήκε να ξενυχτώ σ' ένα έρημο νοσοκομείο, στο προσκέφαλο του πατέρα μου που ήταν στα τελευταία του.. Για να μην πω για κάτι άλλες πρωτοχρονιές, κάμποσα χρόνια πίσω..
Όμως, χρονιάρες μέρες όχι μαύρες σκέψεις, όχι πικρές αναμνήσεις.

Αντίθετα μαζί με τις ευχές μου, σας έχω κι ένα δωράκι: το "μαγικό" φίλτρο ξεκούρασης, αναζωογόνησης και ευεξίας (αμάν, σαν διαφημιστικό για ινστιτούτο ακούστηκε!).

Κάνει για κυρίες και κυρίους, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε είτε μέσα στο νερό της μπανιέρας, είτε σε ποδόλουτρο για τα κουρασμένα ποδαράκια σας μετά από ορθοστασία, χορό, περπάτημα.. Θα με θυμηθείτε!

Ιδού:

1 1/2 κούπα μαγειρική σόδα
1 1/2 κούπα ρυζάλευρο
1 κούπα χαμομήλι
1/2 κούπα κουάκερ ή βρώμη αλεσμένη
1/2 κούπα δεντρολίβανο
1/4 κούπας θυμάρι
2 κ.γ. ξύσμα πορτοκάλι
2 κ.γ. ξύσμα λεμόνι
αιθέριο έλαιο της προτίμησής σας (εγώ χρησιμοποίησα λεβάντα, γιατί ήθελα κυρίως χαλάρωση).

Οι παραπάνω αναλογίες είναι για μπανιέρα. Αν θελήσετε να ξεκουράσετε τα ποδαράκια σας, μειώστε ανάλογα τη δοσολογία.

Και τέλος,
Καλή χρονιά σε όλους!

Υγεία.
Λιγότερο άγχος.
Περισσότερα χρήματα.
Ελπίδα.
Ψυχική ηρεμία.
Αγάπη για τον εαυτό μας. Φροντίδα για μας. Για να μπορούμε να έχουμε αγάπη για τους άλλους, και να προσφέρουμε και στους γύρω μας.
Συγχώρεση. Και των όσων μας έβλαψαν, μας πίκραναν, μας αδίκησαν, αλλά κυρίως του εαυτού μας. Και λίγη παραπάνω αυτογνωσία.. δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.
Και τέλος, περισσότερο χαμόγελο.

Ετικέτες ,


περισσότερα ...
Τυπος Νυχτερινος